คุณเคยรักคัยสักคนมากๆมั๊ยมากพอๆกับที่คุณรักตัวเอง..?? 

แล้วเคยถามตัวเองรึป่าวว่ารักเค้าเพราะอะไร

เกือบจะทุกคนก็คงอาจจะตอบอยู่ในใจว่า ก็รักที่เค้าเป็นเค้า ..รักที่ใจของเค้า

ซึ่งเราก็เป็นหนึ่งในกลุ่มคนนั้นๆที่คิดแบบนี้ 

เราเองชอบถามคนข้างๆตัวอยู่บ่อยๆว่าแล้วถ้าลองเอาหัวใจกะสมองของคนที่คุณรัก

มาไว้ที่ตัวของคนอีกคนที่คุณไม่ได้รักเลย ซึ่งแน่นอนอยู่แล้วว่าจิตวิญญาณ

นิสัยและกมลสันดารของคนที่คุณรักและคุ้นเคยจะต้องไปอยู่ในตัวของคนอีกคน

ที่น่าตาอาจจะแย่กว่าคนที่คุณเคยรัก ฐานะทางบ้านอาจจะเทียบกับคนรักของคุณ

ไม่ได้เลย เอาง่ายๆว่ารูปลักภายนอกที่เราเคยเห็นจนชินตานั้นมันจะต้องเปลี่ยนไปจากเดิม

แต่ที่เหมือนเดิมคือความรักที่คุณมีต่อกัน จิตใจและตัวตนของเค้านั่นเอง

แต่ก็นั่นแหละยังไงซะเค้าก็ยังคือคนรักของคุณอยู่ดี เพราะสมองและหัวใจของเค้ามันได้ไปอยู่ในตัวของคนๆนั้นแล้ว

 

 

คำถามก็คือ ...คุณยังจะรักเค้าอยู่มั๊ย ?????????????

 

 

 

 

Transplants

กิ่งเพชร

ข้าวหมูผัดน้ำมันหอย

บาโละ

ชาเย็น

วัชรพล

ปวดมือ ปวดขา

บุหรี่สามิต

เสียงกรน

กินเผ็ดไม่ค่อยได้

กุ๊ย

นมกล่อง

ตาแดงๆ

not emo

พัทลุง

new skool tattoo

พระจันทร์เต็มดวง

หว๋าย !! ชนะทั่วโลก

 

...

 

แอนด์เดอะจุดจบ แอนด์เดอะสัจจะธรรม

 

เราน่าจะเจอกันเร็วกว่านี้..ได้ยินจากหนังเรื่องนึงกูแทบร้อง

เพราะเคยมีคนบางคนเคยพูดไว้พร้อมทั้งน้ำตาที่เอ่อล้นของเค้า..    

 

*เค้ามีคนร้ากกกกกานหมดแว้วววว...โอ๊ยยยยทามมายกูเดินหน้าช้ากว่าเค้าว่ะ

นอย นอย..นินอย นินอย น้อย หน่อย.. 

 

ส่ ง ไ ก ล แ ค่ ไ ห น เ ร า ก็ ต้ อ ง ล า อ ยู่ ดี

 

 

 

 

  อยากได้คู่นี้ว่ะ กูจะเก็บตังค์ได้มั๊ยเนี่ย ?? 

อาการ trouble sleep กำเริบ

ไม่นะ ไม่ได้เครียดอะไร เอ๊ะ..รึป่าววะ ??

ก็ตอนนี้ไม่ได้ทุกข์ระทมขมขื่นเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้มีความสุขจนหน้าระรื่นได้มากนัก

แม่งก่ำกึ่งๆ ..ก็ส่วนมากช่วงนี้จะเจอแต่ความสุขบางเวลาเท่านั้น

มันก็ดีที่ทำให้เรายิ้มออกได้บ้าง บางเวลา แต่ก็แค่นั้น

ก็ได้แค่ช่วงเวลาสั้นๆ แล้วก็กลับสู่สภาพเดิมคือ..อยู่คนเดียว

เคยคิดนะว่าอะไรน๊า ?? ที่เป็นตัวกำหนดชีวิตเรา

คัยน๊า ?? ที่คอยขีดเส้นให้เราเดิน ให้เราเป็นอย่างที่ใจเค้าต้องการ

หรือเราเองที่กำหนดชีวิตให้กับตัวเอง * คิดแล้วก็ทะแม่งๆนะ

เพราะถ้าเรากำหนดเองได้ เราก็คงจะมีชีวิตอย่างที่เราต้องการ

ได้รักกับคนที่เราอยากรัก แต่ทำไมตอนนี้..สิ่งมหัศจรรย์หัวครวย

ที่กูไม่อาจทราบได้ว่าคืออะไรถึงได้ขีดชะตาชีวิตกูให้เป็นแบบนี้

แบบไหนน่ะหรอ ?? ก็แบบที่กูไปชอบคัยเค้าก็จะเย่ยกูไป

แต่ไอคนที่กูไม่ชอบก็เสือกมาเสนอหน้าก๊ะกู

อะไรเนี่ยๆๆ ..?? จะตลกกันไปถึงไหนเนี่ยครับพี่

เลยได้แต่คิดเข้าข้างตัวเองว่าคนเราเกิดมาเพื่อใช้กรรมกันทุกคนนะโยม

หรืออาจเป็นเพราะชาติที่แล้วกูคงจะเจ้าชู้ซะสุดติ่งเลยว่ะ ชาตินี้เลยเป็นแบบนี้

กว่าจะเจอคนที่ใช่ !! ใช่นี่คือใช่ด้วยกันทั้งสองฝ่ายนะ

กว่าจะเจอคนที่เรายิ้มออกเวลาได้คุยกะเค้า หรือเห็นเค้ายิ้มแล้วโลกของเราสดใส

เหมือนเวลาที่ได้เห็นพอลล่ายิ้มเวลาเคี้ยว คอลลีเจ้ล

กว่าจะเจอคนที่เราตื่นมาทั้งๆที่หน้าเป็นศพเป็ดอยู่แต่เค้าก็สามารถยิ้มและเข้ามากอดเราได้อย่างไม่รังเกลียด

กว่าจะเจอคนที่เราไม่ต้องมานั่งแต่งหน้าเวลาที่จะต้องออกไปหาเค้า

กว่าจะเจอคนที่นั่งถอนขนจั๊กกะแร้ให้เราได้ กร๊ากก

กว่าจะเจอคนที่กูสามารถทำตัวสัปดนเดินแก้ผ้าโทงๆ ต่อหน้าเค้าได้

กว่าจะเจอคนที่นั่งดูกูเป็นอิแจ๋วนั่งขัดส้วม ถูบ้าน ขัดกะละมังได้โดยไม่สมเพศกู

กว่าจะเจอคนที่รับกะอารมณ์ร้ายและความกระสันกระเส่าลามกจัญไรของกูได้

คนที่ไม่รำคาญเวลากูนอนกัดฟัน นอนกระดิกตีน หรือนิสัยไฮเปอร์สมาธิสั้นของกู

กว่าจะเจอคนที่รับสภาพเวลากูขี้เรื้อน เมาหนังกลับกันสุดๆไปเลยได้

กว่าจะเจอนี่แม่งยากเย็ดเข้เลยว่ะ .. น่าอดสูนัก บทจะเจอก็ปุบปับเจอ

บทจะไม่เจอก็รอไปเห๊อะ รอจนเหงือกจะเปลี่ยนสีแล้วก็ไม่เจอ

แล้วทำไมไอสิ่งมหัศจรรย์หัวครวยนั่นต้องสร้างกูให้เป็นคนที่มีพฤติกรรมสันดาร

ที่เห็นความรักสำคัญกว่าเรื่องอื่นด้วยวะ อู้ยยย..ยยนู๋อยากเป็นคนไร้หัวใจเจงๆ

พอไม่มีคนที่ใช่อยู่ข้างๆให้หวานฉ่ำกูก็กลายเป็นคนที่น่าเวทนานัก

การไม่มีแฟนสำหรับกูนี่เปรียบเสมือนตอนกูเป็นประจำเดือน หงุดหงิดโว๊ย หงุดหงิด

แต่กูจะไม่ถามแล้วว่าเมื่อไหร่จะเจอคนๆนั้นวะ เพราะคงเป็นอย่าง

ที่กระหรี่ที่ข้าพเจ้ารู้จักท่านนึงได้มาเม้นท์ไว้ที่บล๊อคหน้าที่แล้วว่า "ไม่มีคัยรู้"

อู้ยย...ยย อิรากแก่นเอ๋ยเป็นเพลงพี่เป็ก ผลิตโชคเลยนะมึง

เอาน่าโบราณท่านว่าไว้ว่า "ช้าๆได้พร้าเล่มงามนะจ๊ะนู๋จิ๋ม"

วันนี้กูเป็นสายทอล์คเลย หึหึ..แร็พกันไม่เห็นตาดำ

                                                

    |l| ก็ชีวิตคนเรามีขึ้นก็ต้องมีลง ขึ้นแล้วก็ลง ขึ้นแล้วก็ลง |l|